« تجارت الكترونيك را جدى بگيريد | صفحه اصلی | پروفسوركمالي‌پور،رييس دپارتمان ارتباطات دانشگاه پردو: »

اينترنت كلنگي

دكتر محمدرضا گنجي*:دو سال و چند ماه قبل اولين روزهايي بود كه حامد كرزاي رئيس جمهور موقت افغانستان شد و به همراه نيروهاي ائتلاف وارد افغانستان شد، يادم مي آيد يكي از دوستان به فرصت هاي سرمايه گذاري در افغانستان اشاره كرد و معتقد بود تا دير نشده بايد به افغانستان رفت و كار را شروع كرد، البته من اين كار را نكردم ولي دو سال بعد يعني چند ماه قبل تصميم گرفتم با گروهي جهت بررسي امكان سرمايه گذاري به افغانستان سفر كنم،

حين بستن چمدان و برداشتن وسايل سفر دستم به سوي كامپيوتر شخصي رفت و خيلي زود آن را پس كشيدم، دوست همراهم گفت چرا بر نداشتي؟ گفتم اي بابا اين تنها چيزي است كه در آن جا بدرد ما نمي خورد و او گفت دقيقا اشتباه مي كني همزمان با ورود هيأت حاكم جديد در دو سال قبل اينترنت پرسرعت نيز به اين كشور راه يافته، ارتباط آن ها با دنيا online است، قبول نكردم ولي با اصرار دوستم pc را برداشتم، در افغانستان همه چيز فاجعه بود. ويرانه اي بود به نام كشور، پايتخت نه در داشت نه پيكر، دهي بزرگ و ويران ولي در اين ده سيستم اينترنتي پرسرعت و مكالمه تلفني GSM به صورت كامل و با كيفيت عالي استوار بود. تعجب كردم كشوري كه برق ندارد، آب سالم ندارد، وسايل ارتباطي مدرن و به روز دنيا را در اختيار داشت.
صبح زود ساعت 5 از خواب بيدار شدم و يك سر به سوي كامپيوتر رفتم به اين نيت كه انشاءالله اتصال به اينترنت ميسر گردد و نامه هايم را چك كنم و جواب بدهم، درست 35 دقيقه طول كشيد تا چشمم به جمال جعبه پستي خودم روشن شد. البته من فقط سه دقيقه كار داشتم ولي 38 دقيقه به طول انجاميد. به ياد افغانستان افتادم و به حال هموطنانم تأسف خوردم كه چگونه وقت گرانبهايشان را اين گونه تلف مي كنند، در محل كار براي يكي از همكاران اين موضوع را تعريف كردم كه چقدر معطل شدم، او گفت شانس آوردي گاهي اين معطلي به يك ساعت يا بيشتر هم مي رسد و توصيه كرد اينترنت پرسرعت با پرداخت ماهيانه 500 ـ 600 هزار تومان تهيه كنم تا به راحتي متصل شوم، نزديك بود شاخ در بياورم باور نكردم، پولي كه ايشان مي گفت بهاي خريد يك كامپيوتر در هر ماه بود، پس از بحث فراوان براي اثبات به من تلفن يكي از شركت هاي انحصاري مورد تأييد مخابرات را گرفت و به دستم داد. صحيح بود آن ها اين مبلغ را براي هر ماه مطالبه مي كردند البته مي فرمودند اول بايد قرارداد را امضاء كني بعد منتظر سيستم ارتباطي باشيد هر وقت رسيد، در منزل شما نصب مي كنيم و بقيه قضايا، اين بار به ياد كانادا افتادم. يادم آمد مسافر بودم و احتياج به ارتباط به شبكه اينترنتي، به يك دكه مراجعه كردم و مطلب را گفتم، يك آدرس خواست، و يك كارت شناسايي و بعد قرارداد را جلويم گذاشت براي امضاء، چند دقيقه بيشتر طول نكشيد، هزينه اتصال به شبكه اينترنتي پرسرعت (بدون سيم) و قابل كار در تمام كشور 19 دلار كانادا در ماه يعني ماهيانه 15هزار تومان بدون قيد زمان. پس از اتمام كار از فروشنده تشكر كردم و پرسيدم كي وصل مي شود او گفت شما وصل هستيد از همين الان و همين جا مي توانيد كارتان را شروع كنيد. اگر يادتان باشد اوايل كه فكس به ايران آمده بود اداره پست مسؤول آن بود و هفت خوان رستم را طي كرديم و تاييديه گرفتيم تا موفق به نصب فكس در دفترمان شديم و هزينه زيادي بابت شارژ ماهيانه مي پرداختيم. اين موضوع ادامه داشت تا در هر منزل و اداره اي چند دستگاه فكس به اصطلاح غير مجاز نصب شد و آن قدر گسترش يافت كه اداره مربوط فراگير بودن آن را پذيرفت و مثل همه جا وجود فكس را مثل ماشين حساب قبول كرد. چرا مخابرات، مثل افغانستان و كانادا و... قادر نيست خدمات اينترنتي در شأن ملت ايران به ما ارائه كند؟ آيا مردم ما با درآمد متوسط ماهيانه حدود 300دلار خيلي از كارگر كانادايي با درآمد حدود 3 هزار دلار ثروتمندتر هستند كه خدمات اينترنتي را حداقل 30 برابر بيشتر بخرند؟ آيا مخابرات، خود قادر نيست خدمات مستقيم به مردم ارائه نمايد و حتما بايد شركت هاي واسطه و انحصاري وجود داشته باشد كه بدون توجه به اعتراض مردم به بالاترين قيمت ممكن در جهان خدمات بسيار بد و بي كيفيت را ارائه دهند؟
قديم ها بساز و بفروش ها وقتي ملكي را براي خريد بازديد مي كردند، چند اصطلاح داشتند نو، قابل سكونت، كلنگي، كلنگي غيرقابل سكونت كه اين آخري فقط به درد خراب كردن و از نو ساختن مي خورد. داشتم فكر مي كردم اين سيستم اينترنتي، جزء كدام دسته هست.
*رئيس هيأت مديره بيمه رازي