« ضرورت تغییر نگرش در نهاد روابط عمومی | صفحه اصلی | پوست اندازی روابط عمومی ها »

روابط عمومی بداند که «همه چیز رو به راه است !» درست نیست .

اکبر نعمت الهی
تهیه ، تدوین و بازنگری وظایف – و درواقع مأموریت های – روابط عمومی پدیده ای ضروری برای ادامه حیات آن است – در این راه روابط عمومی مثل هر نظام اجتماعی دیگر با دو دسته ارزش روبروست :
1) ارزش های پایدار که دائمی و غیر قابل تغییرند .
2) ارزش های کاربردی که حسب زمان ، مکان و شرایط خاص اجتماعی ، فرهنگی ، سیاسی و اقتصادی بوجود آمده ، مورد استفاده قرار گرفته و به تکامل رسیده است اما مقتضیات زمانه ، تحولات و نوآوری ها ، آنها را فاقد خصومت معرفی کرده و تنها برای عبرت گرفتن و عبور از آن بهتر است در حافظه و وجدان سازمان بایگانی شود.
در دنیای امروز و کثرت رسانه ها و فتح تمامی عرصه ها توسط ابزار و نظام های ارتباطی و فناوری اطلاعاتی نقش روابط عمومی تغییر می کند . درنظام اطلاعاتی زمان کار و زمان مناسب پاسخگویی معنا و مفهومی ندارد.
اگر به بقا می اندیشیم باید حضور 24 ساعتی در شبانه روز و هفت روز هفته در شبکه های جهانی اطلاعاتی داشته باشیم .

عصر رسانه های انبوهی به سرعت سپری می شود ، در شبکه های کنونی و آینده تخصصی هر کس به دنبال ارتباطی در خور پسند ، آگاهی و نیازهای اطلاعاتی خود است و با یک رسانه شاید نشود جمعیتی را به تحرک وا داشت و یا به رفتار مناسب مصرفی همه را به یکسان تحت تأثیر قرار داد در این عرصه ، پیام در لحظه باید منتقل شود ، پیامی حاوی اطلاعات درست ( نه اغوا گرانه و فریبکارانه) ساخته شده است با ساز و کارهای علمی ، اطلاعاتی ، ارتباطی و فرهنگی و بر مبنای صداقت ، صراحت و صمیمیت . روابط عمومی هر سازمان باید آن را به گونه ای که هست ( نه به شکل بهشت موعود) منعکس کند و تصویر ذهنی درستی از آن بر ذهن مخاطب بنشاند زیرا جامعه ابزار و وسایل گوناگون وارسی در اختیار دارد و خیلی زود راز ها را می فهمد و دروغ ها تشخیص می دهد . پالایش تکنیک های فعلی روابط عمومی ضروری است هیچ ذهن ساده ای تصویر کاذب « همه چیز روبراه است! » را نمی پذیرد . اگر روابط عمومی و سازمان متبوع آن خود را خدمتگذار می داند ، عملاً نباید در جایگاه ارباب قرار گیرد و با مردم بدینگونه رفتار کند .روابط عمومی های پویا ، هماهنگ با دگرگونی های زمانه نیز باید بفهمد که مخاطبان و مشتریان کالاها و خدمت سازمان را نمی توان برای ابد وفا دار نگه داشت . روابط عمومی باید فرق بین اعتبار و اشتهار را درک کند و می توان مقتدر بود و مشهور می توان همه چیز از جمله علل کاستی ها و نا موفقی های جامعه را به گردن مردم و خارج سازمان افکند اما این چیزی است که با اعتبار ( و اعتقاد به ارزش ها و باورهای سازمان و جای آن در قلوب مردم ) کاملاً نا سازگار است یک شرکت واکنش گر و به تبع آن روابط عمومی اش باید همواره با استفاده از جدیدترین فناوری های در دسترس از خواست ها و انتظارات جامعه از خود آگاهی یابد و ضمن بر قراری گفتگو ، گوش و چشم سپردن به مردم و گفت و شنود با آنها تلاش همه جانبه خود را برای حفظ این پیوند برای همیشه - تا پایان عمر سازمان – استوار کند .
باز گذاشتن فیزیکی درهای هر سازمان به روی تمام مراجعان برای تمام زمان ها ممکن و ایمن نیست بلکه این با روابط عمومی هاست که با استفاده از ظرفیت های « جهان مجازی » ( Virtual World ) سازمان را در شبکه ها باز آفریند ، اطلاعات عملکردی ، هدف ها ، منابع ، موفقیت ها و کاستی های آن را منعکس و زمینه را برای بازدید همگان فراهم کند . در کنار آن یک سازمان ( و روابط عمومی آن ) می تواند نقش خود را به درستی در جامعه ایفا کند و با این نقش عجین شود اما بسیاری از کمپانی های بزرگ بین المللی امروز در عرصه های فعالیت ، سرمایه گذاری و دست کم همدلی می کنند که در مواردی با کار اصلی شان در تضاد است (مثل تلاش های زیست محیطی کمپانی های بزرگ نفتی) حضور در عرصه فرهنگ ، هنر و ادب جامعه و یا بر دوش گرفتن تعهدی ورای آنچه که سازمان بر اساس آن ساخته شده (مثلاً مدرسه سازی) وسیله ای که سازمان خود را در دل مردم جا کند . ختم سخن آنکه روابط عمومی هر سازمان مثل هر نهاد و نظام اجتماعی دیگر باید بداند که در عصری زندگی می کند که در آن تنها چیزی که که تغییر نمی کند ، خود تغییر است !

Trackback Pings

برای فرستادن دنبالک از این آدرس استفاده کنید:
http://www.ertebatat.org/cgi-bin/mtt/mt-tb.cgi/30

نظرخواهی